حرفه مظلوم مامایی!

فردا روز جهانی ماما نامگذاری شده است.
همراهی واژه ماما با کلمه مراقبت دوران بارداری و زایمان، کافی است تا اهمیت شغل مامایی را یادآوری کند.
حیطه خدمات مامایی بسیار وسیع‌ است و از ابتدای تولد تا پایان عمر انسان، مراحل مختلف در زمینه بهداشت باروری، مشاوره، آموزش و آگاهی در دوران بلوغ، ازدواج، بارداری و یائسگی را شامل می‌شود.
به نظر می‌رسد که حرفه مامایی در ایران به درستی تعریف نشده و از این رو ماماها و فارغ‌التحصیلان رشته مامایی از جایگاه شایسته خود در کشور برخوردار نیستند.
بزرگترین مشکل ماماهای کشور کمبود بازارکار شایسته است. کار اصلی ماما انجام زایمان طبیعی است اما در سال‌های اخیر تمایل روزافزون مادران جوان به عمل جراحی سزارین یکی از عوامل اصلی بیکاری در این قشر تحصیلکرده شده است.
عدم تناسب پذیرش دانشجوی مامایی و کمبود ردیف‌های استخدامی نیز معضل بیکاری جامعه مامایی را تشدید کرده است.
به خطر افتادن استقلال حرفه مامایی از دیگر مشکلات کنونی جامعه مامایی ایران است. بنابر تعاریف سازمان بهداشت جهانی و دستورالعمل‌های وزارت بهداشت، رشته مامایی کاملاً مستقل تعریف شده است و ماما می‌تواند بدون نیاز به سرپرست وظایف خود را انجام دهد در حالی که این استقلال عملاً رعایت نمی‌شود و ماماها اغلب ناگزیرند زیرنظر پزشکان فعالیت کنند.
مشکل دیگر جامعه مامایی کشور عدم عقد قرارداد سازمان‌های بیمه با آنهاست. عدم عقد قرارداد بیمه‌ها با ماماها موجب می‌شود میل خانواده‌ها برای مراجعه به پزشکان متخصص تشدید شود.
در سال‌های اخیر وزارت بهداشت برای توانمندسازی ماماها اقداماتی انجام داده است. تصویب دوره PHD بهداشت باروری، برگزاری دوره‌های کوتاه‌مدت آموزشی در زمینه مهارت‌های نوین مامایی، راه‌اندازی مراکز آموزش و ارائه خدمات استاندارد زایمان طبیعی با روش‌های کاهش درد و تشکیل هسته آموزشی از اعضای هیئت علمی مامایی برای آموزش روش‌های کاهش درد زایمان به مربیان سراسر کشور، از جمله این اقدامات است.
دولت می‌تواند با آگاه‌سازی مردم از عوارض سزارین، برای گرایش مادران جوان به زایمان طبیعی برنامه‌ریزی نماید.
انتظار می‌رود مسئولان ذیربط به مسائل مبتلا‌به این قشر تحصیلکرده که اکثریت آنها جزو دانش‌آموزان ممتاز دبیرستانی بودند و از هوش و دقت‌نظر بالایی برخوردارند توجه ویژه داشته باشند.

همچنین ببینید

زمانه بی‌تو یتیم شد!

سفر به خیر، می‌روی با باد ز دیده، اما نمی‌روی از یاد. عجیب نیست، اگر …