فرصت‌های رمضان!

همه ساله با شروع رمضان تغییراتی در برنامه کار و زندگی مردم پدید می‌آید. یکی از برنامه‌های خاص این ماه، مهمانی‌های افطار است.
مهمانی افطار، سنت پسندیده‌ای است و موجب تجدید دیدار دوستان و خویشاوندان با یکدیگر می‌شود. در جریان این مهمانی‌ها چه بسا مشکلاتی که حل می‌گردد و چه بسا گره‌هایی که گشوده می‌شود!
متاسفانه در سال‌های اخیر شاهد گسترش تجملات در این ضیافت‌ها هستیم که مهمانی افطار را از مسیر خود منحرف کرده و مصداق اسراف گردیده است.
در اغلب این مهمانی‌ها، بعد از پایان ضیافت، چند برابر غذایی که مهمان‌ها صرف کرده‌اند، باقی می‌ماند که معمولاً دور ریخته می‌شود.
این در حالی است که خانواده‌های بسیاری در جامعه ما از دسترسی به تغذیه مناسب محروم هستند.
با این اوصاف آیا بهتر نیست زمانی که مهمانی افطار ترتیب می‌دهیم اندکی از تشریفات زاید مهمانی بکاهیم و هزینه آن را صرف خانواده‌های بی‌بضاعت کنیم؟ مگر نه اینکه در ماه رمضان با روزه داری و عبادت درصدد جلب رضایت خداوند هستیم؟ چه چیزی بیشتر از خشنودی یک مستمند رضایت باری تعالی را جلب می‌کند؟
البته دادن افطاری یا هزینه آن به نیازمندان تنها راه تکمیل عبادت و روزه‌داری نیست. در این ماه می‌توانیم به عیادت بیماران برویم، از خانه‌های سالمندان بازدید کنیم و رمضان را فرصتی برای انجام بیشتر اعمال خیر بدانیم.
حرف آخر اینکه قرار نیست بعد از ماه مبارک رمضان در یازده ماه بعدی، انجام کارهای خیر را به فراموشی بسپاریم.
رمضان در یک چشم برهم زدن تمام می‌شود. بکوشیم «فرهنگ رمضان» را در تمام سال و در تمام عمر زنده نگاه داریم.

همچنین ببینید

زمانه بی‌تو یتیم شد!

سفر به خیر، می‌روی با باد ز دیده، اما نمی‌روی از یاد. عجیب نیست، اگر …