کار کودکان ممنوع!

در سال های اخیر تبریز به شهر بدون گدا معروف شده بود. این امر به همت سازمان های خیریه و با همکاری نیروی انتظامی و سایر نهادهای مسئول تحقق یافته بود. هر مسافر تازه واردی در تبریز با منظره ای متفاوت با شهرهای دیگر روبرو می شد و از گردش در خیابان های شهر بدون گدا لذت می برد.
اکنون مدتی است که شاهد منظره ناخوشایند دیگری در سطح شهر هستیم  . منظره کودکانی که هر کدام به کاری مشغولند اما کاری که تفاوت چندانی با تکدی ندارد و حتی به فرض اینکه کار مفیدی باشد این سوال در ذهن بیننده ایجاد می شود که اصولا کودکی در این سن و سال چرا باید کار کند.
کودکانی که کار می کنند محدود به آنهایی نیستند که در خیابان ها به فروش گل یا وزن کشی یا کارهای مشابه دیگر سرگرم هستند. بسیاری از این کودکان به دور از چشم ما و در کارگاه های مختلف مشغول انجام کارهایی سنگین تر از توان یک کودک و البته با دستمزدی بسیار اندک هستند.
این کودکان یا بی سرپرست هستند و یا سرپرستان آنها به دلیل فقر یا بیماری قادر به تامین مخارج خانواده نیستند. اولین لطمه ای که به آنها می خورد محروم شدن از تحصیل است. از طرف دیگر دوری از کانون گرم خانواده و حضور در محیط خشن کار آنها را در معرض آسیب های اجتماعی قرار می دهد.
بدیهی است که سازمانهای خیریه در حمایت از این کودکان نیز می توانند گام های موثری بردارند اما این مشکل در اصل یک مسئله ملی است.
از یک سو ممنوعیت کار کودکان در سطح دولت و مجلس باید جدی گرفته شود و از سوی دیگر نهادهای مسئول باید برای حمایت از خانواده های این کودکان تدابیر اساسی بیندیشند.
این کودکان می توانند و باید که بخشی از آینده سازان کشور ما باشند.

همچنین ببینید

زمانه بی‌تو یتیم شد!

سفر به خیر، می‌روی با باد ز دیده، اما نمی‌روی از یاد. عجیب نیست، اگر …