تجدید خاطره ها با زیکوی امروز

روزهایی بود سکوهای پیر باغشمال از دقایق ۷۰ به بعد که تراکتورسازی مقابل برخی تیم ها نمی توانست به گل دست یابد یکصدا یک نفر را تشویق می کردند که به بازی بیاید.
سرویس ورزشی مهدآزادی / وحید ارضی/ در آغاز دهه هفتاد و رشد سریع فوتبال باشگاهی کشور دو تیم بزرگ تبریز با پشتیبانی تیم های سازنده ای چون ایدم – پیستون سازی – راه آهن – آذرآب وغیره… فروغ خیره کننده ای در لیگ کشور داشتند و این روند ادامه داشت تا بهترین عنوان تیم های شهرستانی به تیم تراکتورسازی و ماشین سازی رسید که بعدها نیز تیم شهرداری با نسل دوم بازیکنان این دهه به عنوان خوب در لیگ آزادگان دست یافت.
وقتی بازی تیم های تراکتورو ماشین در باغشمال با حضور پرتعداد تماشاگران برگزار می شد خاطرات بسیاری خلق می گردید که الان هم بازگویی هریک از این خاطره ها خالی از لطف نیست.
مرحوم حسن صادقیان بازیکن سرکش و تند تیز آن روزهای تبریز وقتی با پیراهن سرخ تراکتور به میدان می  رفت و با توجه به سلیقه آن روزهای «واسیلی گوجا» در بازی هایی صادقیان را روی نیمکت می نشاند. در برخی مسابقه ها حملات تراکتور به بن بست می رسید و تیم تاکتیکی تراکتور مقابل این گونه تیم ها و بازی بسته شان عاجز می ماند.
در این اثنی فرهنگ غنی تماشاگران آذربایجان و نوع تشویق آنها که از قدیم خاص بوده و در طول بازی فقط به تشویق تیم خود می پرداختند از دقایق ۷۰ به بعد که تیم نمی توانست گل بزند با نوع تشویق های خود واسیلی را متقاعد می کردند که حسن صادقیان را به بازی فرا خواند. مرد سیبیلوی رومانیای نیز با نیم نگاهی به نیمکت دستور تعویض را صادر می نمود.
صادقیان به بازی می آمد و تغییرات تاکتیکی زیادی در تیم رخ می داد و بعد از ورود این بازیکن جنجالی، پنالتی ، ضربه ایستگاهی و حتی موقعیت های گل خوبی نصیب تراکتور می شد و بالاخره گره کار باز می شد و شادی وصف ناپذیری تمام باغشمال را فرا می گرفت و مردم هم به همدیگر می گفتند«گؤردوز ایاغی دوشدو» یعنی اینکه ورودش به بازی شگون داشت!!!
حالا نزدیک به ۲۵ سال از آن سال ها گذشته و مرحوم صادقیان به دیار حق سفر کرده است.فوتبال ایران به اصطلاحی حرفه ای شده و تیم های سازنده تبریز به کلی محو شده اند و فوتبالیست های درجه چندم و رده خارج با نام بازیکنان حرفه ای در تیم های تبریزی عرض اندام می کنند.
پیام فرزند مرحوم حسن صادقیان پس از ظهور و اوج در فوتبال پر از حاشیه ایران و باشگاه های ذوب آهن – پرسپولیس و نفت تهران با روندی روبرو شد که حتی تا مرز نابودی پیش رفت ولی با تلاش مسئولان و مربیان بومی ترین تیم حاضر تبریز در لیگ برتر و با نظر مساعد رسول خطیبی این بازیکن جویای نام و مستعد فوتبال کشور به تیم پدری بازگشت.
با ادامه تمرینات ماشین‌سازی و حضور مثبت پیام صادقیان در تمرینات و تلاش های او ، هواداران این تیم تبریزی را امیدوارکرده است.چرا که پیام با دوست و همبازی دوران کودکی خود سامان نریمان جهان هم تیمی شده است و روزگاری در تبریز و در بازی های فوتسال این دو بازیکن تیم ها را ناک اوت می کردند و از طرفی پیراهنی را به تن می کند که روزگاری بر تن پدر مرحومش بود.
نزدیکان رسول خطیبی سرمربی ماشین به شدت به این ستاره سابق فوتبال ایران امیدوارند. بازیکنی که روندی معکوس را طی می‌کرد اما احتمالا این فصل دوباره شبیه خودش خواهد بود. در تمرین ماشین همه می‌گویند بازگشت او به تیم و شهر پدری در دل او چیزی را تکان داده است.
او این روزها جدی تر از چند سال اخیر تمرین می کند و خطیبی نیز شش دانگ حواسش به او است تا پیام را همان پیام سابق بکند . پیام دوست دارد لقب پدرش را به او بدهند و در تمرینات تشویق پیام زیکو او را یاد پدرش می اندازد و اینکه پیام باید حق حسن زیکو را از این فوتبال بگیرد. باید دید تلاش این بازیکن مربی نتیجه خواهد داد و پیام پرحاشیه تبدیل به پیام زیکو خواهد شد؟

همچنین ببینید

تیم ملی فوتبال ایران گام اول را محکم برمی دارد

پس از مدت ها بالاخره تیم ملی ایران و تیم ملی قطر امروز در ورزشگاه آزادی …

یک دیدگاه

  1. حسن صادقیان بازیکن ماشین سازی بود نه تراکتور.