حکومت مخوف حزب بعث عراق از کودتا تا سقوط (۲)

       قسمت دوم                                            از: صفاءالدین تبرّائیان

جرقه انقلاب و پس‌لرزه‌های آن
استعمارگران پنج ماه پس از پیروزی انقلاب اسلامی که به سان زلزله‌ای منطقه را به لرزه درآورد، برای مهار امواج انقلاب و بیداری اسلامی، البکر، رئیس جمهوری ۶۵ ساله و بیمار عراق که توانایی مقابله با خیزش انقلابی- اسلامی در ایران را نداشت، کنار زده و صدام ۴۲ ساله جاه‌طلب و تشنه قدرت، که عملاً در سنوات اخیر همه کاره عراق نیز بود را جایگزین وی ساختند. صدام در این حیص و بیص همه مناصب را مال خود کرده (وی افزون بر ریاست جمهوری، رئیس شورای انقلاب، فرمانده کل نیروهای مسلح، دبیرکل حزب بعث و… نیز بود. مهم‌ترین نهاد اطلاعاتی کشور هم تحت نظارت دقیق او اداره می‌شد) نظام «دولت- حزب» را به رژیم استبدادی فردی مبدّل نمود و اقوام و عناصر نزدیک و مورد اعتمادش را بر پست‌های حساس و کلیدی گمارد.
روند وحشیگری‌های حاکمیت بعثی در پی پیروزی انقلاب اسلامی ایران، به ویژه در پی قبضه کامل قدرت به دست صدام، به طرز گسترده‌ای شدت گرفت. سیاه‌چال‌ها و بندهای شناخته شده و ناشناس رژیم ددمنش مملو از مبارزان و آزادیخواهان گردید. به واقع، مأموریت اصلی صدام نابودی کامل عراق بود. وی حدود ۱۴ ماه پس از برکشیده شدنش، به ایران یورش آورد. چرخ‌های ماشین جنگ و تجاوز و خونریزی صدام با کمک‌های سخاوتمندانه شیوخ مرتجع و وابسته عرب صیقل یافت و به حرکت درآمد. «شورای همکاری [خلیج فارس]»، و در رأس آن عربستان‌سعودی و کویت، میلیاردها دلار در اختیار صدام قرار دادند. با مساعدت‌های بلاعوض و ذخایر ارزی عراق، سیل سلاح‌های فرانسوی، روسی، انگلیسی، چینی و… به این کشور سرازیر شد. آمریکایی‌ها هرچند در خلال جنگ به صورت رسمی و مستقیم اسلحه در اختیار صدام قرار ندادند لیک با کمک‌های اطلاعاتی و فرستادن گزارش‌های محرمانه از فعالیت‌ها و تحرکات نیروی رزمی ایران در جبهه‌ها که از رهگذر عکسبرداری ماهواره‌ای به دست می‌آمد، فروش برخی سامانه‌ها و ادوات جنگی و نرم‌افزاری، دیکتاتور بلاد رافدین را یاری دادند. (رونالد ریگان، رئیس‌جمهوری آمریکا در دوره جنگ عراق با ایران، به دنبال اشغال کویت از سوی عراق طی سخنانی در دانشگاه برکلی‌ بی‌پرده اظهار داشت: «حمایت [آمریکا] از عراق در سال‌های دهه ۸۰[م] در برابر ایران، انتخاب بین بد و بدتر بود. سیاست خصمانه ایران در زمان حیات آیت‌ا… خمینی و گروگانگیری کارکنان سفارت آمریکا در تهران به مدت ۴۴۴ روز و نگرانی از شعار صدور انقلاب به وسیله رهبران جمهوری اسلامی، ما را به سمت برقراری روابط با عراق و حمایت از رژیم صدام حسین سوق داد.» محمد اکرام اندیشمند. جنگ نفت. پیشاور، آریانا، ۱۳۷۰ ش/ ۱۹۹۱م، ص ۱۹)
سرلشکر سامرائی، رئیس اداره کل اطلاعات و ضد اطلاعات نظامی عراق از اعزام نظامیان به صورت رسمی توسط برخی کشورهای عربی از جمله یمن، اردن، سودان سخن می‌گوید. «یمن، لواء (تیپ) پیاده «العروبه» را برای کمک در جنگ[با ایران] به عراق فرستاد. اردن، نیروی مخصوص- یگان ویژه- «یرموک» را اعزام کرد. سودان هم داوطلبانی را رهسپار عراق کرد.» (وفیق السامرائی، حطام‌البوابه الشرقیه و حقائق عن‌الزمن السیئی فی‌العراق، «قرائه جدیده فی حربی الخلیج الاولی والثانیه. [کویت]، بی‌نا، [۱۹۹۷م]،ص ۱۳۰)
افزون بر آن مساعدت‌های اطلاعاتی و امنیتی از طرف کشورهای زیادی به عراق سرازیر شد. «صرفنظر از آمریکا، فرانسه، انگلیس، سرویس‌های اطلاعاتی آلمان، یوگسلاوی، ایتالیا، اردن، مصر، کشورهای خلیج فارس، ترکیه، هند و پاکستان، آگاهی‌های گرانبهایی از ایران در اختیار ما قرار دادند که در جنگ بسیار به کار آمد.» (وفیق السامرائی، حطام‌البوابه الشرقیه و حقائق عن‌الزمن السیئی فی‌العراق، «قرائه جدیده فی حربی الخلیج الاولی والثانیه. [کویت]، بی‌نا، [۱۹۹۷م]،ص ۱۳۰)
ادامه دارد

همچنین ببینید

حکومت مخوف حزب بعث عراق از کودتا تا سقوط (۳)

       قسمت سوم                      …

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.