حکومت مخوف حزب بعث عراق از کودتا تا سقوط (۳)

       قسمت سوم                                            از: صفاءالدین تبرّائیان

بنا به گفته ژنرال سامرائی: در سال ۱۹۸۲م از سوی «استخبارات عسکری» (اطلاعات و ضد اطلاعات نظامی) عراق، سرهنگ (تمام) ستاد «صالح محیسن‌ العلی» و سرهنگ ستاد «حسین علی ‌السامرائی»، با اسامی مستعار، به منظور رد و بدل کردن اطلاعات درباره ایران و دریافت اطلاعات از مصری‌ها- که از طریق آمریکایی‌ها به دست آورده بودند- راهی قاهره شدند. آنان در بازگشت از همکاری خوب اطلاعاتی و آمادگی کامل طرف مصری، درباره هماهنگی اطلاعاتی نسبت به ایران، خبر دادند. دیری نپایید من و سرهنگ صالح محیسن العلی رهسپار قاهره شدیم و مورد استقبال گرم مصریان قرار گرفتیم. ما را به هتل «هلیو پولیس» قاهره بردند. در اولین فرصت ترتیب ملاقات ما با سرلشکر ستاد «محمد لبیب ابوشراب»، رئیس سرویس اطلاعات مصر داده شد… مصری‌ها اطلاعاتی که از طریق آمریکایی‌ها به دست آورده بودند را در اختیار ما قرار دادند. (به نوشته ژنرال سامرائی این دیدارها و همکاری‌های اطلاعاتی تا پایان جنگ عراق با ایران میان رژیم صدام و حاکمیت مبارک ادامه یافت.)
ره آورد حماقت صدام و جنگ هشت ساله وی با ایران که ۲۸۷۷ روز-۶۹۰۳۶ – ساعت به طول انجامید، یک میلیون کشته و زخمی، و تباه کردن میلیاردها دلار درآمد عراق بود.
بنابر پژوهش های دقیق علمی به عمل آمده، طی سنوات دهه هشتاد میلادی بر اثر سیاست های وطن بر باد ده سردار بی‌افتخار «قادسیه»، عراق بالغ بر ۲۹۵ میلیارد دلار ذخایر و درآمد ارزی خود را از دست داد. (به گفته احمد چلبی، قبل از جنگ صدام با ایران، عراق دارای ۳۰ میلیارد دلار نقدینگی، ۳۵ میلیارد دلار در مجموع قرارداد، سهام و سرمایه‌گذاری خارجی، و ۱۱ میلیارد دلار بودجه خرید اسلحه بود. با پایان یافتن جنگ، بدهی خارجی عراق به بیش از ۱۰۰ میلیارد دلار رسید و ذخیره ارزی کشور صفر شد؛ این در حالی است که عواید فروش نفت در مدت یاد شده بالغ بر ۱۱۹ میلیارد دلار بود ـ که آن هم از بین رفت ـ، یعنی بین سال‌های ۱۹۸۰ تا ۱۹۸۹ بر اثر سیاست‌های صدام، عراق ۲۹۵ میلیارد دلار را از دست داد، آن هم به دستاویز ابلهانه دفاع از دروازه شرقی جهان عرب در برابر دشمن فارسی! واقعاً ابلهانه است و البته بی‌معنی. وانگهی این همه به جز زیان‌های جانی است که بر عراق وارد آمد. کنعان مکیه. القسوه و الصمت، الحرب و الطغیان و الأنتفاضه فی‌العالم العربی. کلن، الجمل، ۲۰۰۵، ص ۲۷۳٫) به زعم کارشناسان، بازگرداندن اوضاع اقتصادی عراق به وضعیت قبل از جنگ با ایران مستلزم خرج کردن میلیاردها دلار سرمایه و گذشت چند دهه زمان است. جنگ، زیرساخت‌های استراتژیک عراق را منهدم کرد و این گستره را که در زمره ممالک نسبتاً مرفه و ثروتمند خاورمیانه و جهان سوم به شمار می‌آمد، تبدیل به ویرانه و بلده‌ای عقب مانده نمود.
عراق پیش از تهاجم و جنگ با ایران روزانه ۱۰۰ میلیون دلار درآمد ناشی از صادرات نفتی داشت. با این درآمد این امکان وجود داشت روزانه ۱۵۰۰ خانه و یا یک کارخانه را در این کشور احداث کرد. اما ربع قرن پس از روی کارآمدن بعثیان کار به جایی رسید که این کشور حتی در صنایع ساده چون صابون و پودر شوینده به غرب نیازمند شد تا چه رسد به صنایع اساسی چون خودرو و ماشین‌آلات و…: در بخش کشاورزی ۷۵% نیازها از خارج تأمین شد. کافی است بدانیم در سال ۱۹۹۰ میزان ۶/۳ میلیون تن گندم از خارج وارد شد و البته تولید گندم در داخل به ۶۰۰ هزار تن کاهش یافت که جوابگوی ۱۶% نیاز داخلی بود، حال آن‌که عراق با توجه به وسعت زمین، حاصلخیزی آن و بهره‌مندی از آب می‌توانست همان وقت غذای حداقل ۶۰ میلیون نفر را تأمین کند. (وفیق‌السامرائی، صص۱۱-۱۲٫)
ادامه دارد

همچنین ببینید

حکومت مخوف حزب بعث عراق از کودتا تا سقوط (۲)

       قسمت دوم                      …

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.