هفته وحدت

دوازدهم ربیع‌الاول به روایت مسلمانان اهل سنت، سالروز تولد پیامبر اکرم(ص) است، در حالی که شیعیان هفدهم ربیع‌الاول را روز ولات فرخنده آن بزرگوار می‌شمارند.
این اختلاف‌نظر به ظاهر جزئی، می‌توانست شکاف بین پیروان دو مذهب بزرگ اسلامی را بیشتر کند اما تدبیر حکیمانه بنیانگذار جمهوری اسلامی ایران چاره‌ساز شد و فاصله میان دوازدهم تا هفدهم ربیع‌الاول هفته وحدت نامگذاری گردید تا مسلمانان به جای یک روز، یک هفته را به مناسبت ولادت پیامبر عظیم‌الشان خود جشن بگیرند و این، به ظاهر اختلاف، مایه وحدت مسلمین جهان گردد.
بزرگداشت هفته وحدت فرصتی است برای یادآوری این نکته که می‌توان اختلافات جزئی دیگر را نیز با تدبیر حل و فصل کرد و اجازه نداد صفوف مسلمانان چند پاره شود و به اختلاف‌نظرها به عنوان فرصت‌های طلایی نگریست.
در این میان تشکیل نهادی به نام «مجمع تقریب بین مذاهب اسلامی» سبب شده است که تلاش برای ایجاد وحدت میان شیعه و سنی شکلی سازمان یافته به خود گیرد و این وحدت به هدفی راهبردی بدل شود.
تاریخ گواه است مسلمانان هرگاه دست از تفرقه شسته و متحد شده‌اند به پیروزی رسیده‌اند و آن‌گاه که از وحدت غفلت ورزیده‌اند با شکست مواجه گشته‌اند.
در عرصه جهانی نیز هرگاه مسلمانان دست اخوت به یکدیگر دادند دشمن را به زانو درآوردند. امروز نیز در سوریه و عراق شاهدیم زمانی که شیعیان و اهل تسنن به اتحاد دست یافتند ورق برگشته و مردم و ارتش در کنار یکدیگر بدون توجه به شیعه و سنی بودن هم‌رزمشان تروریست‌ها را به عقب راندند و شهرها یکی پس از دیگری آزادسازی شدند.
وحدت میان شیعه و سنی پیامی نیز برای کل بشریت دارد. اگر پیروان ادیان الهی در سراسر جهان اختلافات خود را کنار بگذارند و براساس باور مشترک به خداوند یکتا، متحد شوند، می‌توانند نقشه‌های دشمنان بشریت را نقش برآب کنند و جهان را زیبا و امن سازند.