پژوهش؛ کیفیت یا کمیت؟

پژوهش و تحقیق، مجموعه فعالیت‌هایی است که به تولید علم و فناوری منجر می‌شود. براساس این تعریف می‌توان گفت که قدرت و استقلال هر کشوری بر پژوهش استوار است.
اهمیت پژوهش به اندازه‌ای است که نوع و سطح فعالیت‌های پژوهشی را یکی از شاخص‌های اصلی توسعه به شمار می‌آورند. از این رو کشورهای پیشرفت سرمایه‌های کلانی را به امر پژوهش اختصاص می‌دهند و از این راه بر سرعت پیشرفت خود می‌افزایند.
بعد از پیروزی انقلاب اسلامی از آنجا که تولید علم و فناوری به ضرورتی انکارناپذیر برای دستیابی به استقلال و عدم وابستگی به بیگانگان تبدیل گردید، پژوهش نیز اهمیت ویژه‌ای پیدا کرد.
نامگذاری روز ۲۵ آذر به نام روز پژوهش که توسط شورای فرهنگ عمومی صورت گرفت ریشه در این ضرورت داشت. این روز سپس به هفته پژوهش تبدیل شد و از سال ۱۳۸۴ به هفته پژوهش و فناوری تغییر نام یافت.
هفته پژوهش و فناوری مجالی برای ارج نهادن به مقام شامخ پژوهشگران و تجلیل از پژوهشگران برتر است و نیز فرصتی است برای تشویق و ترغیب جوانان به امر پژوهش.
متاسفانه در سال‌های اخیر معیارهای نادرست در ارزیابی فعالیت‌های پژوهشی به بروز ناهنجاری‌هایی در این حوزه منجر شده است.
در برخی از دانشگاه‌ها و مراکز آموزش عالی شاهدیم که «اساتید» برای ارزیابی کار تحقیقی دانشجویان، به تعداد و حجم آن توجه می‌کنند. همچنین در دادن امتیاز به هیئت علمی دانشگاه‌ها و یا گزینش دانشجو و استخدام‌ها، کیفیت کار تحقیق تحت‌الشعاع کمیت قرار می‌گیرد.
این شیوه برخورد با مقالات سبب رواج سرقت علمی شده است و برخی از اساتید و دانشجویان با کپی‌برداری از مقالات و کتاب‌های موجود مقاله‌ای تهیه کرده و به نام خود ارائه می‌نمایند. علاوه بر این خرید و فروش مقاله و پایان‌نامه نیز در سال‌های اخیر رونق یافته که محصول همین معیارهای غلط و مایه شرمساری جامعه علمی کشور است.
جامعه‌ای که اهمیت پژوهش را دریافته و به نقش آن در استقلال خود پی برده است باید با چنین اقداماتی مقابله کند.
مسامحه در برخورد با این اقدامات، پژوهش را از محتوای خود تهی می‌سازد.
اگر پژوهش به کانال صحیح خود هدایت شود، با توجه به استعدادهای درخشانی که در کشور وجود دارد می‌توان به آینده تابناک کشور امیدوار بود.

همچنین ببینید

زمانه بی‌تو یتیم شد!

سفر به خیر، می‌روی با باد ز دیده، اما نمی‌روی از یاد. عجیب نیست، اگر …