زنان کارتن خواب

معضل زنان کارتن خواب آن هم در جامعه ای سنتی و دینی مانند ایران مسئله ساده ای نیست و حساسیت های زیادی را برانگیخته و طرح عقیم سازی این افراد هم از تصمیماتی به شمار می رود که یک شبه گرفته نشده و اگر هم قرار است مورد انتقاد قرار بگیرد بایستی به شکل کامل و جامع به آن پرداخت و تصویری که شبکه های مجازی با سیاه نمایی و استفاده جناحی و ابزاری از آن ساخته اند بسیار قابل تامل و ناراحت کننده است.
این بحث را می توان در دو بعد مورد بررسی قرار داد، اولا در رابطه با مشکلات اخلاقی و جسمانی فرزندان حاصله، جای هیچ تردیدی نیست که با توجه به امکانات پایین و نبود زمینه های تربیتی سالم، حتی در صورت تولد نوزادی سالم و مصون از بیماری هایی مثل ایدز و ناهنجاری های دیگر، انتظار رشد و نمو شخصیتی مسئول و متعهد، دور از واقعیت است و جای هیچ تردیدی نیست که در شرایط نامطلوب یاد شده، پیشگیری از بارداری بهتر از مواجهه با چالش های پیش رو است.
ثانیا نحوه متقاعد کردن این افراد و چگونگی پیاده کردن این نظریه در سطح جامعه است.
به واقع برخورد قهری و طرح عقیم سازی اجباری به دور از کرامت انسانی به شمار می رود و طبعا این سوال پیش می آید که این افراد در صورت ترک اعتیاد احتمالی، چرا باید تا آخر عمر از نعمت فرزند آوری محروم باشند
راه حل این معضل، طرح صورت مسئله، آموزش و تلاش برای ترغیب این افراد برای انتخاب میان ترک اعتیاد، پیشگیری موقت و یا عقیم شدن دائم و انعکاس شیوه های متین و اصولی انجام شده برای عموم مردم جهت برقراری آرامش و
جلوگیری از پخش اخبار مسموم و غیر واقعی است.
در روزگاری که سن این زنان کارتن خواب به ۱۷ سال تنزل پیدا کرده و عموم مردم بابت این پدیده دلخراش متاثرند و به دنبال راه حلی منطقی و عملی هستند، برخوردهای جناحی و تخریب هایی که این روزها شاهد آن هستیم هیچ محلی از اعراب ندارند.
شایسته است در مسائل اجتماعی فراجناحی عمل کرد و از رسانه به عنوان ابزاری برای همدلی بیشتر برای جلب مشارکت های مردمی استفاده کرد.
امیدواریم فضایی در جامعه حاکم شودتا مردم بی طرفانه و با مطالعه اصولی، در تصمیمات با مسئولان همراه و همدل شوند.

همچنین ببینید

زمانه بی‌تو یتیم شد!

سفر به خیر، می‌روی با باد ز دیده، اما نمی‌روی از یاد. عجیب نیست، اگر …