امتحانات غیرمترقبه!

واژه شب امتحان برای همه ما واژه آشنایی است . بسیاری از خانواده ها در دهه های قبل دخالت چندانی در امور تحصیلی فرزندانشان نداشتند، فشار روانی شب امتحان- آن زمان کلمه استرس باب نشده بود-بردوش خود دانش آموزان بود. اما بتدریج والدین نقش بیشتری را در هدایت تحصیلی فرزندان برعهده گرفتند و در استرس شب امتحان نیز با آن ها شریک شدند.
در یکی دوسال اخیر مسئولان آموزشی کشور ، امتحان به شکل سنتی را حذف کرده اند. امروزه ،در مدارس امتحاناتی با فواصل کوتاه و بدون اعلام زمان امتحان به دانش آموز برگزار می شود. هدف از این نوع آزمون، آماده نگاه داشتن دانش آموزان در طول سال تحصیلی است و در نهایت میانگین نمراتی که دانش آموزان در این آزمون ها اخذ می کنند به عنوان نمره آخر ترم در کارنامه آن ها ثبت می گردد.
آماده نگاه داشتن دانش آموزان در طول سال تحصیلی فی نفسه عمل خوبی است اما به نظر می رسد که روش اجرای این برنامه با تناقض هایی مواجه است.
در سال های اخیر « مدرسه» بار بسیاری از مسئولیت های خود را بر دوش «خانه» گذاشته است. والدین علاوه بر تامین هزینه های سنگین تحصیل فرزندان ، ناگزیر از ایفای نقش « کمک معلم» نیز می باشند.
بطوری که روش جدید آموزش و پرورش در برگزاری آزمون ها موجب ایجاد اختلال در برنامه زندگی والدین شده است. آنها برای اینکه فرزندان خود را همیشه آماده برای امتحان غیر منتظره نگاه دارند ناگزیرند خود نیز همواره آماده باشند و به عبارت دیگر باید همیشه درس بخوانند!زیرا حالا دیگر « امتحان خبر نمی  کند!» بدیهی است برای والدینی که اکثرا با روش خواندن مضاعف در شب امتحان تحصیلات خود را به پایان رسانده اند و بجز رسیدگی به امور تحصیلی فرزندان ، مسئولیت های سنگین دیگری بر دوش دارند، ماندن در وضعیت دائمی آماده باش برای امتحان طاقت فرسا است.
اگر مسئولان آموزشی قصد بازگشت به روش قدیمی امتحانات را ندارند و بر اجرای روش جدید مصرند، باید بار مسئولیت را از دوش خانواده ها بردارند.و دانش  آموزان را طوری آموزش دهند که مهارت هایی که در مدرسه فرا می گیرند همیشه برای امتحان آماده باشند و نیازی به کمک والدین احساس نکنند. در این صورت می‌توان امیدوار بود که طرح جدید آموزش و پرورش به بار بنشیند و استرس شب امتحان برای همیشه فراموش شود.